HUK 220 - Osmanlıca-II

Osmanlıca-II dersinin gayesi Lisan-ı Osmânî veya diğer bir tabirle Osmanlı Türkçesi'nin mühim bir kısmını teşkil eden Arapça ve Farsça"ya dair kaidelerin öğretilmesidir. Mukaddes kitabımız Kur’ân-ı Kerîm'in lisânı ve dili olan Arapça Sami dil ailesine, Farsça ise Hint-Avrupa dil ailesine mensup olup bunlar aynı zamanda dünyanın en eski ve köklü dilleridir. Osmanlı Türkçesi Arapça ve Farsça pek çok kelimeyi bünyesinde barındırmakta ve dolayısıyla bu dillere dair bazı dil bilgisi kurallarının bilmesi gerekmektedir.

Masdarlar, ism-i fâil, ism-i mef‘ûl, sıfat-ı müşebbehe, mübalağa sîgaları, zamân, mekân ve âlet isimleri, ism-i tafdîl, ism-i mensûb, ism-i tasgîr, isimlerin müzekker-müennes ve müfred-tesniye-cem halleri, rakamlar, edatlar gibi Arapça'ya ve ayrıca Farsça'ya dair kâideler ele alınır.

1.A. Serayi, Mufassal Sarf-ı Arabi, İstanbul 1314

2.Ahmed Cevad, Lisan-i Osmanî, Sarf ve Nahiv, Kısım 3, Matbaa-i Hayriyye, İstanbul, 1328

3.Ahmed Cevdet Paşa, Kavaid-i Osmaniye, Matbaa-i Amire, Darül Hilafetil Aliye, 1317

4.Ahmed Cevdet Paşa, Kavaid-i Türkiye, Asır Matbaası, Dersaadet

5.Ali Vasfi, Ameli ve Nazari Osmanlıca Sarf ve Nahiv Dersleri, Beşinci Kısım, Araks Matbaası

6. ERGİN, Muharrem, Osmanlıca Dersleri, Boğaziçi Yayınları, İstanbul, 2011

Ara ve final imtihanları test ve klasik usulde olup soruların %40'ı şıklı ve kalan %60'ı ise çeviri şeklinde olacaktır. Vize imtihanından alınan notun %40'ı ve final imtihan notunun %60'ı alınarak ortalama hesaplanacaktır. Devam mecburiyeti olup, dersin daha iyi kavranması açısından derse devam büyük ehemmiyeti haizdir.

Dersin devam mecburiyeti vardır