MIM 346 - Taşıyıcı Sistem Tasarımı II

Hacimli (üç boyutlu) taşıyıcı sistemlerin zemin, malzeme, biçim ve yük koşullarına göre davranışının sezilmesi; mimari projeye uygun bir şekilde tasarlama becerisinin kazanılması amaçlanmaktadır. Dersin bir başka amacı, geleneksel Türk yapı sistemlerinin rasyonel düzeyde çağa uyarlanması ve geliştirilmesi imkânlarını değerlendirmektir.

Bu ders mimarlıkta üç boyutlu taşıyıcı sistemlerin kuruluş ilkelerinin örnekler üzerinden incelenmesi ve mimari projeyle uyumlu taşıyıcı sistem tasarımının geliştirilmesi hakkındadır.

-

Türkçü, Ç. (2017). Çağdaş Taşıyıcı Sistemler. İstanbul: Birsen Yayınevi.

Ching, F.D.K.; Onouye, B.S. ve Zuberbuhler, D. (2009). Mimarlıkta Taşıyıcı Sistemler: Şemalar, Sistemler ve Tasarım (N. Güçmen, Çev.). İstanbul: Yem Yayın. Engel, H. (1997). Structure Systems. Germany: Hatje Cantz.

Engel, H. (1997). Structure Systems. Germany: Hatje Cantz.

Pedreschi, R. (2008). Form, Force and Structure: A Brief History. Architectural Design, 78(2), 12-19.

Heyman, J. (1997). The Stone Skeleton: Structural Engineering of Masonry Architecture. Cambridge: Cambridge University Press.

Moussavi, F. (2011). Biçimin İşlevi (P. Derviş, Çev.) İstanbul: Yem Yayın.

Melaragno, M. (1991). An Introduction to Shell Structures: The Art and Science of Vaulting. New York, Van Nostrand Reinhold.

Aka, İ., Keskinel, F. ve Arda, T.S. (1981). Betonarme Katlanmış Plaklar. İstanbul: Birsen Kitabevi Yayınları.

Karataş, H. (1979). Asma Sistemler. İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi.

Duman, N. (1964). Tutkallı Ahşap Yapılar. İstanbul: Yenilik Basımevi.

Chilton, J. & Tang, G. (2017). Timber Gridshells: Architecture, Structure and Craft. New York: Routledge.

Billington, D.P. (1983). The Tower and Bridge: The New Art of Structural Engineering. Princeton: Princeton University Press.

Salvadori, M. (1980). Why Buildings Stand Up: The Strenght of Architecture. New York: W. W. Norton & Company.

Mainstone, R. J. (2001). Developments in Structural Form. Oxford: Architectural Press.

Allen, E., Zalewski, W. (2010). Form and Forces, John Wiley and Sons.

1. 1.Ara sınav günü, saati ve yeri Dekanlık tarafından ilan edilecektir.

2. Uygulamalar belirtilen ders anlatımın konusu kapsamında yapılacaktır. Uygulama teslim tarihi ayrıca duyurulacaktır.
3. Kısa sınavlar, sınavdan bir hafta önce öğrencilere ilan edilecektir. Kısa sınavların hangi konuyu kapsadığı bu duyuruda belirtilecektir.
4. Final teslimi dönem içerisinde yapılan 6 uygulamanın, dönem içerisinde yapılan proje dersi kapsamında yer alan proje üzerinden uygulanmış 6 konu başlığını içeren kapsamda, uygulamanın teorik çerçevesi ve uygulamanın projedeki yeri ifade edilerek her bir uygulama konu başlığı için 1 adet A3/B2 pafta olacak şekilde yapılacaktır. Teslimler hem dijital hem de fiziki olarak alınacaktır.
5. Final teslimi ödev olduğundan ve teslim proje gibi olduğundan dersin bütünlemesi yoktur.

1. Devam: Yönetmeliğe göre bir öğrenci toplam ders saatinin % 70’ine devam etmemesi halinde dersten devamsızlık alır (DZ) ve başarısız olur.
2. Geç Gelme: Sınıfa sadece gelmeniz değil vakitlice saatinde ders katılmanız beklenmektedir. Unutmayın ki 3 derse geç gelme 1 tam devamsızlık olarak sayılacaktır. Derse geç gelme şöyle tanımlanmaktır: Ders hocasının sınıf yoklamasını alması ve dersin ilk 10 dakikasından sonra derse katılmak
3. Yardım Almak: Ders esnasında ya da görüşme saatlerinde dersle ilgili sorularınızı sorup konuyu vaktinde öğrenmeniz eğitiminiz için önemlidir. Öğrencilerimizin, gerektiği hallerde, yardım almalarını tavsiye ediyoruz.
4. Akademik dürüstlük: Dersin notuna konu olacak çalışmalarda tamamen kendi gayret ve eseriniz olması beklenmektedir.  İntihal, kopyalama gibi gayri ahlaki durumlarda İZÜ’nun ilgili yönetmeliği gereği disiplin soruşturması açılıp gerekli cezai müeyyidelere tabii olursunuz
5. Bu izlencede belirtilen değerlendirmeler sabit olup, not yükseltme amaçlı herhangi bir ekstra telafi ölçme yapılmayacaktır.