SHZ 544 - Sosyal Hizmet ve Sosyal Politika

Sosyal politikaların gelişimi, ortaya konması ve uygulanması aşamasında sosyal hizmet meslek ve disiplinini yakından ilgilendiren konuları ele almak, ayrıca sosyal hizmet ve sosyal politikalar arasındaki ilişkiyi farklı açılardan inceleyip, değerlendirmek ve analiz etmektir.

Sosyal politikanın doğuşu ve gelişimi, sosyal politika kavramı ve kapsamı üzerinde durmak, bu konuda yapılan tartışmaları gözden geçirmek. Sosyal politikaların oluşturulması ve uygulanmasında sosyal hizmet meslek ve disiplinin katkılarını tartışmak. Sosyal politika ve sosyal hizmet arasındaki ilişkiyi ortaya koymak. Sosyal refah politika ve programlarını incelemek. Sosyal politikaların oluşumunda etkili olan kurumları (hem ulusal hem de uluslararası düzeyde) ele alarak, Türkiye örneğinde tartışmak. Çalışma yaşamı, çalışma ilişkileri, yoksulluk, sosyal güvenlik, istihdam, işsizlik, dezavantajlı gruplara yönelik uygulamalar vb. Özel gereksinime ihtiyaç duyan birey, aile ve gruplar üzerinde durmak. Böylece Türkiye’de yaşlılar, engelliler, suça itilen çocuklar, kadınlar, madde bağımlıları, göçmenler vb. kesimlere yönelik sosyal politikaların neler olduğunu ortaya koymak suretiyle tartışmak. Yoksulluk ve yoksulluğun önlenmesine yönelik yapılan çalışmaları politika düzeyinde ele alıp incelemek, analiz etmek amaçlanmaktadır.

1. Ak, R., Ak Bingül, B. & Türk, A. (2022). Covıd-19 ve Derinleşen Yoksulluk. Giresun Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8 (2), 74-91. DOI: 10.46849/guiibd.1143648
2. Akkoyun, T. (2019). Küreselleşmenin Gelir Eşitsizliği Üzerine Etkileri ve Türkiye Örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
3. Akgüner, P. F. (2020). Kadın ve Yoksulluk. Kadın ve Yoksulluk "Türkiye’de Yoksulluk ve ve Eşitsizlik: Nedenler, Süreçler, Çözümler" (s. 155-169). içinde Ankara: Sosyal Demokrasi Derneği.
4. Altıntaş, M. & Pektaş, E. K. (2020). Küreselleşme Sürecinin Ulus-Devlet Üzerindeki Etkileri ve Ulus-Devletin Geleceği Üzerine Bir Değerlendirme. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(1): 115-126.
5. Altun, F., ve Birinci, M. (2015), “Suriyeli Sığınmacılara Yönelik Sosyal Yardım ve Sosyal Hizmet Uygulamalarının Göç Yönetimi Bağlamında Değerlendirilmesi”, Disiplinler Arası Göç ve Göç Politikaları Sempozyumu, 29-30 Mayıs 2015, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, ISBN: 978-605-66079-0-5 İZÜ Yayın No: 12, ss.103-133
6. Arabacı, R. Y. (2019). Dünya Bankasının Yeni Uluslararası Yoksulluk Sınırlrı ve Küresel Yoksulluğun Yeniden Değerlendirilmesi. Sosyal Güvenlik Dergisi, 123-140.
7. Azarkan E,Benzer E (2018). Birleşmiş Milletler Engelli Kişilerin Haklarına Dair Sözleşme ve Türkiye’de Engelli Hakları. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 23(38), 3- 29.      
8. Bacak, B., Dönmez Kara, C.Ö. (2009). Küreselliğin Önlenmesinde Yoksulluğun Rolü. Yönetim Bilimleri Dergisi, (7:2), 83-98.
9. Başer, Doğa (2020). Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet. Atlas Akademik Basım Yayım, 2020.
10. Bayraktar, S. (2020). Bütün Yönleri İle Yoksulluğun Görünümü: Türkiye. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 94-120.
11. Başbuğa, H. (2020). Türkiye’de Uygulanmakta Olan İstihdam Teşviklerinin İstihdam Üzerine Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gebze Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler       Enstitüsü, Gebze.
12. Bektaş, B. & Develi, A. (2020). Engelli Bireylerin Erişilebilirlik Sorunu: Destekler, Eksiklikler. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (3) , 179-191.
13. Bilge, M. (2020). Geçmişten Günümüze Yaşlılık, Yaşlılık ve Sosyal Politika Tartışmaları. Zahide Gençtürk (Ed.).  Ankara: Detay Yayıncılık.
14. Bi̇tmez, M. (2019). İnsan Hakları ve Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Bağlamında Türkiye’de Kadına Yönelik Sosyal Politikalar. Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi, (4) , 53-80 .
15. Buğra, A., Keyder, C. (Derl.) (2013). Sosyal Politika Yazıları: Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Politika Forumu (Çev. B.Yakut-Çakar, U. Barış Balaban). İstanbul: İletişim Yayınları.
16. Çakır, B. & Çevik, C. (2021). Küreselleşme, Göç ve Kadın Sağlığı. Humanistic Perspective, 3(1): 225-243.
17. Çakır, H. (2021). Engelli Kadın İstihdamı: İşkur Aktif İstihdam Politikaları Üzerine Bir Analiz, Akademik Hassasiyetler, 8(16), 151-173.
18. Çeti̇n, İ. (2020). Yoksulluk ve Yoksulluk Göstergeleri: Türkiye ve OECD Ülkeleri Üzerine Bir Karşılaştırma. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22 (2), 510-532.
19. Danış, M. (2007). Sosyal Hizmet Mesleği ve Disiplininde Sosyal Politikanın Yeri ve Önemi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 18 (2), 51-64. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tsh/issue/48442
20. Danış, M.Z. (2007). Sosyal Hizmet Mesleği ve Disiplininde Sosyal Politikanın Yeri ve Önemi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 18:2; 51-63.
21. Demir, Y. & Terzi, N. (2020). Modern Devletin Gelişimi: Küreselleşme. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD), 12 (22), 1-11.
22. Doğru, E.S. (2008). Türkiye’de Sosyal Politika Uygulamaları ve Kimsesiz Çocuklar. AÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
23. Ektiricioğlu, C., Arslantaş, H. & Yüksel, R. (2020). Ergenlerde Çağın Hastalığı: Teknoloji Bağımlılığı. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, 29 (1) , 51-64.
24. Erdal, L. (2014). Türkiye'de Sosyal Politika ve Koruyucu Aile Hizmet Modeli. Sosyo-ekonomi, 22 (22).
25. Erdut, Z. (2004). Liberal Ekonomi Politikaları ve Sosyal Politika. Çalışma ve Toplum Dergisi 2004; 2:11-37. http://asosindex.com/journal-article-fulltext?id=273&part=1.
26. Genç, Y, Çavuşoğlu, O, Çöpoğlu, M. (2020). Sosyal Politika Geliştirme ve Sosyal Hizmet Uygulamalarında Yerelleşme: Sakarya Büyükşehir Belediyesi Sosyal Gelişim Merkezi Örneği. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 20 (46), 235-272. DOI: 10.21560/Spcd.V20i54504.623297
27. Hotar, N. (2021). Sosyal Politikada Yeni Ufuklar. Çalışma İlişkileri Dergisi, 12 (1), 1-23. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/cider/issue/60414/832566
28. İlter, E. (2019). Küreselleşme Sürecinde Ortaya Çıkan Toplumsal Sorunlar ve Sosyal Politikalardaki Değişimlerin İncelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24 (4) , 989-1003.
29. Karakuş, M. (2020). Genç İstihdam Politikaları: Türkiye ve Avrupa Birliği Uygulamalarının Karşılaştırmalı Analizi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal         Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
30. Kalkay, D. (2020). Küreselleşmenin Gelir Dağılımında Yarattığı Eşitsizlik ve Çalışan Yoksullara Yansıması. Toplumsal Politika Dergisi, 1(2): 155-166.
31. Kesgin, B. (2013). Kamu Sosyal politikalarında Sosyal Yardım. İstanbul: Açılım kitap.
32. Koray, M. (2007). Sosyal Politikanın Anlamı ve İşlevini Tartışmak. Çalışma ve Toplum Dergisi 2007; 15:19
33. Koray, M. (2008). Sosyal Politika (3.Baskı). Ankara: İmge Yayınevi.
34. Mamur Işıkçı, Y, Karatepe, S. (2016). Türkiye’de Çocuğa Yönelik Sosyal Politika Uygulamaları ve Tarihsel Analizi. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 7 (1), 69-100.
35. Oğuzhan, M. & Duyar, Z. (2021). Toplum Sözleşmesi Anlayışının Temeli: Machiavelli'de Devlet Ve Birey. Mecmua, (11) , 455-479 .
36. Orhun, O. (2021). Neoliberal Küreselleşme, Değişen Sosyal Politikalar ve Yoksulluk Sorunsalı Üzerine Bir Tartışma. OPUS International Journal of Society Researches , 18 (41) , 3755-3777.
37. Öngöre, Ö. (2018). Sosyal Politikanın Bir Göstergesi Olarak Vatandaşların İyilik Halinin Ülkelere Göre Karşılaştırmalı Analizi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1-10.
38. Özdemir, C. (2017). Bütüncül Sosyal Politika Modeli. Türk Dünyası Araştırmaları, 117(27-44).
39. Özkaya, Ö. (2020). Devlet Olgusu Üzerine Bir Değerlendirme. Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, 0 (16) , 317-352 .
40. Özsoy, D, Karataş, K. (2020). Türkiye’de Yoksullukla Mücadele Politikalarının Uzmanların Gözüyle Değerlendirilmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22 (4), 989-1004. DOI: 10.32709/akusosbil.719938
41. Öztürk, A. (2020). Egemenliğin Cumhuriyetçi Yapı Sökümü: Machıavellı, Rousseau ve Ulus Devlet. Muhafazakar Düşünce Dergisi, 16 (58) , 85-106 .
42. Polat, S, Erdoğan, M. (2020). Neoliberal Politikalar Bağlamında Göçün ve Yoksulluğun Meydana Getirdiği Güvencesizlik. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 9 (24), 205-223.
43. Sayın, Y., Usanmaz, A., Aslangiri, F. (2016). Uluslararası Göç Olgusu ve Yol Açtığı Etkiler: Suriye Göçü Örneği. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 18(31), 1-13.
44. Selek Öz, C. & Balta, S. (2020). Türkiye’de Yaşlılara Yönelik Güncel Sosyal Politikaların Analizi. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, 22 (1) , 69-94 .
45. Sevinç, N. & Bulut, M. (2022). Towards A Four-Dımensıon Islamıc Framework For Redefınıng Poverty . İslam Ekonomisi ve Finansı Dergisi (İEFD) , 8 (2) , 0-0 . DOI: 10.54863/jief.1105306
46. Şeker, A., Kurt, G. (2008). Bir sosyal politika alanı olarak yaşlılık ve sosyal politika uygulamaları. Nüfus bilim dergisi, 40 (7-30).
47. Taşçı, F. (2012). Sosyal Politika Ahlakı. İstanbul: Nobel
48. Tilci, Ö. & Çelikçi, A. S. (2022). John Locke’un Siyaset Felsefesinde Mülkiyet ve Devlet. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (2) , 315-327 . DOI: 10.54282/inijoss.1137158
49. Tokol, A. (2013). Uluslararası Sosyal Politika (2.Baskı). Bursa: Dora Basım Yayın Dağıtım.
50. Tokol, A., Alper, Y. (2014). Sosyal Politika. Dora Yayınları.
51. Topcu, N. (2019). Küreselleşme, uluslararası göç ve Avrupa Birliği göç politikaları. NOSYON: Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, (3) , 50-65
52. Uğur, S. (2013). Sivil Toplum Kuruluşlarının Sosyal Yardım ve Sosyal Hizmet Faaliyetleri. Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım.
53. Tümerkan, A. E. & Birinci, M. (2017). Sosyal Devlet Modelleri: Sosyal Demokrat Model, İsveç-Norveç Örneği. Sosyal Çalışma Dergisi, 1 (1): 64-100.
54. Ülgen, H., Mirze, S.K. (2010). İşletmelerde Stratejik Yönetim. İstanbul: Beta Yayınevi.
55. Yeni̇han, B. (2018). Bir Sosyal Politika Aracı Olarak Sosyal Güvenlik: Dünya’da ve Türkiye’de Gelişimi Üzerine Bir İnceleme. Yönetim Bilimleri Dergisi, 15 (30), 177-196.
56. Yıldırım, A. (2021). Sosyal Politika Kapsamında Türkiye’de Yaşlanmaya İlişkin Ulusal Düzeydeki Düzenlemeler. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10 (3) , 1889-1909
57. Yıldırım, F, Gül, H. (2021). Uluslararası Kalkınma Politikaları ve Kadınların Güçlendirilmesi Üzerine Bir Değerlendirme. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10 (1), 679-695.
58. Yıldırım, A. (2022). Kamu Yönetiminde Sağlık Politikalarındaki Dönüşüm: E-Sağlık Uygulamaları . Kuram ve Uygulamada Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (2) , 125-140 . DOI: 10.48066/kusob.796595
59. Yolcuoğlu, D. (2010). Sosyal Çalışmada Gereksinim Kavramı ve Çocuk Refahı Sisteminde Gereksinim Temelli Politikalar. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 23 (23), 47-56.

1)    Ak, R., Ak Bingül, B. & Türk, A. (2022). Covıd-19 ve Derinleşen Yoksulluk. Giresun Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8 (2), 74-91. DOI: 10.46849/guiibd.1143648
2)    Akkoyun, T. (2019). Küreselleşmenin Gelir Eşitsizliği Üzerine Etkileri ve Türkiye Örneği (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
3)    Akgüner, P. F. (2020). Kadın ve Yoksulluk. Kadın ve Yoksulluk "Türkiye’de Yoksulluk ve ve Eşitsizlik: Nedenler, Süreçler, Çözümler" (s. 155-169). içinde Ankara: Sosyal Demokrasi Derneği.
4)    Altıntaş, M. & Pektaş, E. K. (2020). Küreselleşme Sürecinin Ulus-Devlet Üzerindeki Etkileri ve Ulus-Devletin Geleceği Üzerine Bir Değerlendirme. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(1): 115-126.
5)    Altun, F., ve Birinci, M. (2015), “Suriyeli Sığınmacılara Yönelik Sosyal Yardım ve Sosyal Hizmet Uygulamalarının Göç Yönetimi Bağlamında Değerlendirilmesi”, Disiplinler Arası Göç ve Göç Politikaları Sempozyumu, 29-30 Mayıs 2015, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, ISBN: 978-605-66079-0-5 İZÜ Yayın No: 12, ss.103-133
6)    Arabacı, R. Y. (2019). Dünya Bankasının Yeni Uluslararası Yoksulluk Sınırlrı ve Küresel Yoksulluğun Yeniden Değerlendirilmesi. Sosyal Güvenlik Dergisi, 123-140.
7)    Azarkan E,Benzer E (2018). Birleşmiş Milletler Engelli Kişilerin Haklarına Dair Sözleşme ve Türkiye’de Engelli Hakları. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 23(38), 3- 29.       
8)    Bacak, B., Dönmez Kara, C.Ö. (2009). Küreselliğin Önlenmesinde Yoksulluğun Rolü. Yönetim Bilimleri Dergisi, (7:2), 83-98.
9)    Başer, Doğa (2020). Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet. Atlas Akademik Basım Yayım, 2020.
10)    Bayraktar, S. (2020). Bütün Yönleri İle Yoksulluğun Görünümü: Türkiye. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 94-120.
11)    Başbuğa, H. (2020). Türkiye’de Uygulanmakta Olan İstihdam Teşviklerinin İstihdam Üzerine Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gebze Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler     Enstitüsü, Gebze.
12)    Bektaş, B. & Develi, A. (2020). Engelli Bireylerin Erişilebilirlik Sorunu: Destekler, Eksiklikler. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (3) , 179-191.
13)    Bilge, M. (2020). Geçmişten Günümüze Yaşlılık, Yaşlılık ve Sosyal Politika Tartışmaları. Zahide Gençtürk (Ed.).  Ankara: Detay Yayıncılık.
14)    Bi̇tmez, M. (2019). İnsan Hakları ve Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Bağlamında Türkiye’de Kadına Yönelik Sosyal Politikalar. Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi, (4) , 53-80 . 
15)    Buğra, A., Keyder, C. (Derl.) (2013). Sosyal Politika Yazıları: Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Politika Forumu (Çev. B.Yakut-Çakar, U. Barış Balaban). İstanbul: İletişim Yayınları.
16)    Çakır, B. & Çevik, C. (2021). Küreselleşme, Göç ve Kadın Sağlığı. Humanistic Perspective, 3(1): 225-243.
17)    Çakır, H. (2021). Engelli Kadın İstihdamı: İşkur Aktif İstihdam Politikaları Üzerine Bir Analiz, Akademik Hassasiyetler, 8(16), 151-173.
18)    Çeti̇n, İ. (2020). Yoksulluk ve Yoksulluk Göstergeleri: Türkiye ve OECD Ülkeleri Üzerine Bir Karşılaştırma. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22 (2), 510-532. 
19)    Danış, M. (2007). Sosyal Hizmet Mesleği ve Disiplininde Sosyal Politikanın Yeri ve Önemi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 18 (2), 51-64. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tsh/issue/48442
20)    Danış, M.Z. (2007). Sosyal Hizmet Mesleği ve Disiplininde Sosyal Politikanın Yeri ve Önemi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 18:2; 51-63.
21)    Demir, Y. & Terzi, N. (2020). Modern Devletin Gelişimi: Küreselleşme. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD), 12 (22), 1-11.
22)    Doğru, E.S. (2008). Türkiye’de Sosyal Politika Uygulamaları ve Kimsesiz Çocuklar. AÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
23)    Ektiricioğlu, C., Arslantaş, H. & Yüksel, R. (2020). Ergenlerde Çağın Hastalığı: Teknoloji Bağımlılığı. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, 29 (1) , 51-64.
24)    Erdal, L. (2014). Türkiye'de Sosyal Politika ve Koruyucu Aile Hizmet Modeli. Sosyo-ekonomi, 22 (22).
25)    Erdut, Z. (2004). Liberal Ekonomi Politikaları ve Sosyal Politika. Çalışma ve Toplum Dergisi 2004; 2:11-37. http://asosindex.com/journal-article-fulltext?id=273&part=1.
26)    Genç, Y, Çavuşoğlu, O, Çöpoğlu, M. (2020). Sosyal Politika Geliştirme ve Sosyal Hizmet Uygulamalarında Yerelleşme: Sakarya Büyükşehir Belediyesi Sosyal Gelişim Merkezi Örneği. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 20 (46), 235-272. DOI: 10.21560/Spcd.V20i54504.623297
27)    Hotar, N. (2021). Sosyal Politikada Yeni Ufuklar. Çalışma İlişkileri Dergisi, 12 (1), 1-23. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/cider/issue/60414/832566
28)    İlter, E. (2019). Küreselleşme Sürecinde Ortaya Çıkan Toplumsal Sorunlar ve Sosyal Politikalardaki Değişimlerin İncelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24 (4) , 989-1003.
29)    Karakuş, M. (2020). Genç İstihdam Politikaları: Türkiye ve Avrupa Birliği Uygulamalarının Karşılaştırmalı Analizi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Sosyal     Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
30)    Kalkay, D. (2020). Küreselleşmenin Gelir Dağılımında Yarattığı Eşitsizlik ve Çalışan Yoksullara Yansıması. Toplumsal Politika Dergisi, 1(2): 155-166.
31)    Kesgin, B. (2013). Kamu Sosyal politikalarında Sosyal Yardım. İstanbul: Açılım kitap.
32)    Koray, M. (2007). Sosyal Politikanın Anlamı ve İşlevini Tartışmak. Çalışma ve Toplum Dergisi 2007; 15:19
33)    Koray, M. (2008). Sosyal Politika (3.Baskı). Ankara: İmge Yayınevi.
34)    Mamur Işıkçı, Y, Karatepe, S. (2016). Türkiye’de Çocuğa Yönelik Sosyal Politika Uygulamaları ve Tarihsel Analizi. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 7 (1), 69-100.
35)    Oğuzhan, M. & Duyar, Z. (2021). Toplum Sözleşmesi Anlayışının Temeli: Machiavelli'de Devlet Ve Birey. Mecmua, (11) , 455-479 . 
36)    Orhun, O. (2021). Neoliberal Küreselleşme, Değişen Sosyal Politikalar ve Yoksulluk Sorunsalı Üzerine Bir Tartışma. OPUS International Journal of Society Researches , 18 (41) , 3755-3777.
37)    Öngöre, Ö. (2018). Sosyal Politikanın Bir Göstergesi Olarak Vatandaşların İyilik Halinin Ülkelere Göre Karşılaştırmalı Analizi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1-10. 
38)    Özdemir, C. (2017). Bütüncül Sosyal Politika Modeli. Türk Dünyası Araştırmaları, 117(27-44).
39)    Özkaya, Ö. (2020). Devlet Olgusu Üzerine Bir Değerlendirme. Uyuşmazlık Mahkemesi Dergisi, 0 (16) , 317-352 . 
40)    Özsoy, D, Karataş, K. (2020). Türkiye’de Yoksullukla Mücadele Politikalarının Uzmanların Gözüyle Değerlendirilmesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22 (4), 989-1004. DOI: 10.32709/akusosbil.719938
41)    Öztürk, A. (2020). Egemenliğin Cumhuriyetçi Yapı Sökümü: Machıavellı, Rousseau ve Ulus Devlet. Muhafazakar Düşünce Dergisi, 16 (58) , 85-106 . 
42)    Polat, S, Erdoğan, M. (2020). Neoliberal Politikalar Bağlamında Göçün ve Yoksulluğun Meydana Getirdiği Güvencesizlik. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 9 (24), 205-223. 
43)    Sayın, Y., Usanmaz, A., Aslangiri, F. (2016). Uluslararası Göç Olgusu ve Yol Açtığı Etkiler: Suriye Göçü Örneği. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 18(31), 1-13.
44)    Selek Öz, C. & Balta, S. (2020). Türkiye’de Yaşlılara Yönelik Güncel Sosyal Politikaların Analizi. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, 22 (1) , 69-94 . 
45)    Sevinç, N. & Bulut, M. (2022). Towards A Four-Dımensıon Islamıc Framework For Redefınıng Poverty . İslam Ekonomisi ve Finansı Dergisi (İEFD) , 8 (2) , 0-0 . DOI: 10.54863/jief.1105306
46)    Şeker, A., Kurt, G. (2008). Bir sosyal politika alanı olarak yaşlılık ve sosyal politika uygulamaları. Nüfus bilim dergisi, 40 (7-30).
47)    Taşçı, F. (2012). Sosyal Politika Ahlakı. İstanbul: Nobel
48)    Tilci, Ö. & Çelikçi, A. S. (2022). John Locke’un Siyaset Felsefesinde Mülkiyet ve Devlet. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (2) , 315-327 . DOI: 10.54282/inijoss.1137158
49)    Tokol, A. (2013). Uluslararası Sosyal Politika (2.Baskı). Bursa: Dora Basım Yayın Dağıtım.
50)    Tokol, A., Alper, Y. (2014). Sosyal Politika. Dora Yayınları.
51)    Topcu, N. (2019). Küreselleşme, uluslararası göç ve Avrupa Birliği göç politikaları. NOSYON: Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, (3) , 50-65
52)    Uğur, S. (2013). Sivil Toplum Kuruluşlarının Sosyal Yardım ve Sosyal Hizmet Faaliyetleri. Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım.
53)    Tümerkan, A. E. & Birinci, M. (2017). Sosyal Devlet Modelleri: Sosyal Demokrat Model, İsveç-Norveç Örneği. Sosyal Çalışma Dergisi, 1 (1): 64-100.
54)    Ülgen, H., Mirze, S.K. (2010). İşletmelerde Stratejik Yönetim. İstanbul: Beta Yayınevi.
55)    Yeni̇han, B. (2018). Bir Sosyal Politika Aracı Olarak Sosyal Güvenlik: Dünya’da ve Türkiye’de Gelişimi Üzerine Bir İnceleme. Yönetim Bilimleri Dergisi, 15 (30), 177-196. 
56)    Yıldırım, A. (2021). Sosyal Politika Kapsamında Türkiye’de Yaşlanmaya İlişkin Ulusal Düzeydeki Düzenlemeler. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10 (3) , 1889-1909
57)    Yıldırım, F, Gül, H. (2021). Uluslararası Kalkınma Politikaları ve Kadınların Güçlendirilmesi Üzerine Bir Değerlendirme. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10 (1), 679-695. 
58)    Yıldırım, A. (2022). Kamu Yönetiminde Sağlık Politikalarındaki Dönüşüm: E-Sağlık Uygulamaları . Kuram ve Uygulamada Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (2) , 125-140 . DOI: 10.48066/kusob.796595
59)    Yolcuoğlu, D. (2010). Sosyal Çalışmada Gereksinim Kavramı ve Çocuk Refahı Sisteminde Gereksinim Temelli Politikalar. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 23 (23), 47-56. 
 

Dönem içi en az bir ödev, dönem sonunda ise bir final sınavı yapılacaktır.

a)     Dönem içi değerlendirme: 40%

·       Ödevler, sunum ve diğer çalışmalar: 40 % (Yarıyıl içerisinde yapılacak ödev ve/veya sunum ve diğer çalışmalardan oluşur). Vize sınavı yerine ödev verilebilecektir.

b)     Final: 60 % (Akademik takvimde belirtilen final haftasında yapılır.)

·       Final sınavları; derse ilişkin teorik bilgi ve yoruma dayalı olarak, ayrıca açık uçlu sorulardan oluşabilir. Ders planında belirtilen temel ve yardımcı kaynaklar bu sınavlarda birlikte değerlendirilebilir.  Sınavlar kesinlikle test (çoktan seçmeli) olarak yapılmaz. Ayrıca, bu dersin final sınavı, öğrencilerin yaptığı ve sınıf ortamında sundukları tüm konuları kapsar.

Yüksek lisans eğitiminde asıl amaç, öğrencilerin belirli bir alanda daha derinlemesine eğitilmesidir. Bu nedenle öncelikli hedef öğrencilere, bilimsel bilgi üretme ve bilimsel bilgiden yararlanma davranışı kazandırmak olacaktır. Bu amaçla öğrencilere okuma ödevleri verilecek ve bunlarla ilgili olarak değerlendirmeleri çeşitli teknolojik platformlar üzerinden takip edilecektir. Bunun dışına ödevler verilecek ve bu ödevler sınıf ortamında öğrenciler tarafından sunulacak ve tartışılacaktır.

·       Öğrencilerin verilen ödevleri bizzat kendilerinin yapması gerekir.

·       Öğrencilerin başka kaynaklardan yapacağı alıntıları istenilen formatta ve usulüne uygun olarak yapmaları gerekir. Aksi takdirde, başta dersten kalma olmak üzere intihal muamelesi yapılır ve çeşitli sonuçlar doğurur. Çalışmalarda Lisansüstü Eğitim Enstitüsü’nün Tez Yazım Kılavuzu geçerlidir.

·       Sınavlardan kopya çekilmesine veya her ne şekilde olursa olsun kopyaya teşebbüs edilmesine müsamaha edilmez. Yükseköğretim Kurumları Öğrenci Disiplin Yönetmeliğinin 7/e ve 8/d madde hükümlerine göre “sınavlarda kopya yapmak veya yaptırmak veya bunlara teşebbüs etmek” suçunu “yükseköğretim kurumundan bir veya iki yarıyıl için uzaklaştırma” cezasıyla cezalandırmaktadır. Sınavda kopya çeken veya çekmeye teşebbüs edenlerin isimleri haklarında disiplin soruşturması açılması istemiyle Enstitü Müdürlüğü’ne bildirilir.

·       Öğrenciler derslerin en az 70 %’ine katılmak zorundadır.  Derse katılımı 70 %’den az olan öğrenciler bu dersten doğrudan başarısız sayılır. Bu öğrenciler; final ve dolayısıyla bütünleme sınavına alınmazlar.